Загрузка...




Live ტელევიზია HD
ყველაზე გამორჩეული
TOP 10 კინო
მეგობარი საიტები
  • გაიზიარე ფეისბუქზე

  • ნანახია: 1657

ძმები კარამაზოვები | Братья Карамазовы ქართულად

ძმები კარამაზოვები | Братья Карамазовы ქართულად
loading...
დასახელება ქართულად: ძმები კარამაზოვები
ორიგინალი დასახელება: Братья Карамазовы
გამოსვლის წელი: 2009
კატეგორია: რუსული სერიალები, საუკეთესო სერიალი, დრამა
ქვეყანა: რუსეთი
ენა: ქართულად
ხარისხი: HD
მოკლე აღწერა:
ფიოდორ დოსტოევსკის ცნობილი რომანის ეკრანიზაცია.
მოქმედება ხდება პატარა პროვინციულ ქალაქ სკოტოპრიგონიევსკში მეცხრამეტე საუკუნის სამოცდაათიან წლებში. მონასტერში, სახელგანთქმული ბერი ზოსიმეს, ცნობილი მოღვაწისა და მკურნალის სავანეში საოჯახო ქონებრივი საკითხების გასარჩევად იკრიბებიან კარამაზოვები — მამა ფიოდორ პავლოვიჩი და შვილები — უფროსი დიმიტრი და საშუალო ივანე. ამ შეკრებას ესწრებიან მათი უმცროსი ძმა ალიოშა, ზოსიმეს მორჩილი და სხვა პირები — კარამაზოვების ნათესავი, მდიდარი მემამულე და ლიბერალი მიუსოვი, სემინარისტი რაკიტინი და რამდენიმე სასულიერო პირი.
შეხვედრის საბაბია დიმიტრის კამათი მამასთან მემკვიდრეობის საკითხებზე. დიმიტრი თვლის, რომ მამამისს მისი მსხვილი თანხა მართებს, თუმცა ცხადი იურიდიული უფლებები მას არ გააჩნია. ფიოდორ პავლოვიჩი კი, თავადი, წვრილი მემამულე, ბოროტი და ფხუკიანი, შვილისთვის ფულის მიცემას საერთოდ არ აპირებს და ზოსიმესთან შეხვედრას მხოლოდ ცნობისმოყვარეობის გამო თანხმდება. დიმიტრის ურთიერთობა მამასთან, რომელსაც შვილზე განსაკუთრებული ზრუნვა არასოდეს გამოუხატავს, დაძაბულია არა მხოლოდ ფულის, არამედ ქალის — გრუშენკას გამოც, რომელიც მამასაც და შვილსაც ვნებიანად უყვარს. დიმიტრიმ იცის, რომ ავხორც ბერიკაცს ფული აქვს გადადებული, რომ იგი მზადაა, გრუშენკა ცოლადაც მოიყვანოს, თუკი მისგან თანხმობას მიიღებს.
სავანეში შეხვედრა ერთბაშად თითქმის ყველა მთავარ მოქმედ გმირს გვაცნობს. ვნებიან და მძაფრ დიმიტრის შეუძლია დაუფიქრებელი საქციელი ჩაიდინოს, რომელიც შემდგომში შეიძლება ღრმად მოინანიოს. ჭკვიანი და იდუმალი ივანე იტანჯება ღმერთისა და სულის უკვდავების საკითხით ისევე, როგორც რომანისთვის არსებითი საკითხით — ყველაფერი ნებადართულია თუ არა? თუ არსებობს უკვდავება, მაშინ ყველაფერი ნებადართული არ არის, ხოლო თუ არ არსებობს, მაშინ ჭკვიანი კაცი შეიძლება ამ სამყაროში ისე მოეწყოს, როგორც მოისურვებს — ასეთია ალტერნატივა. ფიოდორ პავლოვიჩი — ცინიკოსი, განცხრომის მოყვარული, სკანდალისტი, კომედიანტი, გამომძალველი მთელი თავისი იერით და მოქმედებით ირგვლივ მყოფებში, მათ შორის საკუთარ შვილებშიც ზიზღსა და პროტესტს იწვევს. ყმაწვილი და ალალმართალი, სუფთა სულის ალიოშა ყველას, განსაკუთრებით კი ძმებს გულშემატკივრობს.
ამ შეხვედრაზე არაფერი არ ხდება გარდა სკანდალისა, რომელსაც სხვა სკანდალები მოჰყვება; მაგრამ ბრძენი და გამჭრიახი ბერი ზოსიმე, რომელიც მძაფრად განიცდის სხვის ტკივილს, პოულობს სიტყვას და ჟესტს შეხვედრის ყველა მონაწილისთვის. დიმისტრის წინაშე იგი მუხლებზე ეცემა და მიწამდე თაყვანს სცემს, თითქოსდა გრძნობს მის მომავალ ტანჯვას, ივანეს უპასუხებს, რომ მის გულში საკითხი ჯერაც გადაწყვეტილი არ არის და თუ არ გადაწყდება დადებითად, არც უარყოფითად გადაწყდება და ლოცავს მას. ფიოდორ პავლოვიჩს ეუბნება, რომ მთელი მისი ტაკიმასხარაობა იმისგანაა, რომ მას საკუთარი თავისა რცხვენია. დაღლილი ბერისგან შეხვედრის მონაწილეთა დიდი ნაწილი იღუმენის მიწვევით სატრაპეზოში გადადის, მაგრამ იქ მოულოდნელად ჩნდება ფიოდორ პავლოვიჩი, რომელიც ბერების სალანძღავი სიტყვით გამოდის. შემდგომი სკანდალის შემდეგ ყველა იშლება.
სტუმრების წასვლის შემდეგ ბერი დალოცავს ალიოშა კარამაზოვს, დიდ საკანონოს გაუწესებს ერისკაცობაში და უბრძანებს ძმების გვერდით იყოს. ასრულებს რა ბერის დარიგებას, ალიოშა მამასთან მიეშურება და მამისეული მამულის მეზობელ ბაღში დამალულ ძმას, დიმიტრის წააწყდება, რომელიც აქ თავის სატრფო გრუშენკას ყარაულობს, თუკი ის, ფულით ცდუნებული, მაინც გადაწყვეტს ფიოდორ პავლოვიჩთან მოსვლას. აქ, ძველებურ ტალავარში, დიმიტრი თავის ყველა საიდუმლოს საზეიმოდ გაანდობს ალიოშას. მას, დიმიტრის გამოუვლია გარყვნილების ყველაზე ღრმა სირცხვილი, მაგრამ სწორედ ამ სირცხვილში დაუწყია ღმერთთან კავშირის შეგრძნება და შეუცვნია სიცოცხლის დიდი სიხარული. იგი, დიმიტრი, ავხორცი მწერია, როგორც ყველა კარამაზოვი, ხოლო ავხორცობა ქარიშხალია, დიდი ქარიშხალი. მასში ცხოვრობს მადონას იდეალიც და სოდომის იდეალიც. სილამაზე — საშინელი რამაა, ამბობს დიმიტრი, აქ ეშმაკი ღმერთს ებრძვის, ხოლო ბრძოლის ველი — ადამიანთა გულებია. დიმიტრი ალიოშას უყვება თავის ურთიერთობაზე კატერინა ივანოვნასთან, კეთილშობილ ქალიშვილთან, რომლის მამაც მას ოდესღაც სირცხვილისგან უხსნია, როდესაც საანგარიშო სახაზინო თანხას რაც აკლდა, ასესხა. მან შესთავაზა, რომ ამაყი ქალიშვილი თვითონ მისულიყო მასთან ფულის წასაღებად, იგი გამოცხადდა დამცირებული, ყველაფრის მზადმყოფი, მაგრამ დიმიტრიმ თავი დაიჭირა როგორც კეთილშობილმა კაცმა, მისცა ქალს ეს ფული და არაფერი მოსთხოვა სანაცვლოდ. ახლა ისინი საქმროდ და საცოლედ ითვლებიან, მაგრამ გრუშენკათია გატაცებული და სოფელ მოკროეში ფუნდუკში ქეიფში დაახარჯა სამი ათასი მანეთი, რომელიც კატერინა ივანოვნამ მისცა მოსკოვში დისთვის გასაგზავნად. დიმიტრი ამას თავის მთავარ სირცხვილად მიიჩნევს და, როგორც პატიოსან კაცს, მიაჩნია, რომ მთელი ეს თანხა აუცილებლად უნდა დააბრუნოს. თუკი გრუშენკა მივა ბერიკაცთან, დიმიტრი, მისივე სიტყვებით, შეიჭრება და ხელს შეუშლის, ხოლო თუკი... მაშინ მოკლავს მოხუცს, რომელიც სასტიკად სძულს. დიმიტრი ძმას სთხოვს, მივიდეს კატერინა ივანოვნასთან და უთხრას, რომ ქედს იხრის მის წინაშე, მაგრამ მას აღარ დაუბრუნდება.
სახლში ალიოშა აღმოაჩენს ფიოდორ პავლოვიჩს, რომელიც კონიაკს წრუპავს და ძმა ივანეს, რომელიც მაწანწალა ლიზავეტასა და, ზოგიერთი მოსაზრებით, ფიოდორ პავლოვიჩის ვაჟის, ლაქია სმერდიაკოვის მსჯელობებზე ხალისობს. მალე მოულოდნელად შემოიჭრება დიმიტრი, რომელსაც მოჩვენებია, თითქოს გრუშენკა მოსულა. განრისხებული მამას სცემს, მაგრამ როცა დარწმუნდება, რომ შეცდა, გარბის. ალიოშა კი მისი თხოვნით კატერინა ივანოვნასთან მიდის, სადაც მოულოდნელად გრუშენკას გადააწყდება.
კატერინა ივანოვნა გრუშენკას თბილად ექცევა, აჩვენებს, რომ ცდებოდა, როდესაც ზნედაცემულად მიაჩნდა და ისიც დათაფლული ენით უპასუხებს. საბოლოოდ ყველაფერი ისევ სკანდალით მთავრდება: გრუშენკა, რომელიც კატერინას ხელის კოცნას აპირებდა, მოულოდნელად დემონსტრაციულად უარს ამბობს ამაზე, შეურაცხყოფას მიაყენებს მეტოქეს და მის მრისხანებას გამოიწვევს.
მეორე დღეს ალიოშა, რომელმაც მონასტერში გაათია ღამე, ისევ მიდის საერისკაცო საქმეებზე — ჯერ მამასთან, სადაც მოისმენს შემდგომ აღსარებას, ამჟამად ფიოდორ პავლოვიჩისგან, რომელიც შვილებს უჩივის, ხოლო ფულზე ამბობს, მე თვითონ მჭირდება, რადგან მაინც მამაკაცი ვარ და მსურს კიდევ ოცი წელი ამ ხაზს ვადგეო, ამ სისაძაგლეში მსურს ბოლომდე ვიცხოვრო და გრუშენკა დიმიტრის არ დავუთმოო. ალიოშას ივანეზეც ეჭორავება, რომ იგი დიმიტრის საცოლეს ართმევს, რადგან თვითონაა კატერინა ივანოვნაზე შეყვარებულიო.
გზაში ალიოშა ხედავს სკოლის მოსწავლეებს, რომლებიც ქვებს ესვრიან ერთ ბიჭს. როდესაც ალიოშა მიუახლოვდება, ბიჭი ჯერ ქვას ესვრის და შემდეგ თითზე უკბენს. ეს ბიჭი შტაბს კაპიტან სნეგირიოვის ვაჟია, რომელიც ამასწინად წვერით გამოათრია ტრაქტირიდან და მიბეგვა დიმიტრი კარამაზოვმა იმისთვის, რომ რაღაც თამასუქის საქმეები ჰქონდა ფიოდორ პავლოვიჩთან და გრუშენკასთან.
ხოხლაკოვას სახლში ალიოშა წააწყდება ივანესა და კატერინა ივანოვნას და ხდება შემდგომი „გამწარების“ მოწმე: კატერინა ივანოვნა უხსნის, რომ დიმიტრის ერთგული დარჩება, იქნება „მისი ბედნიერების იარაღი“ და ალიოშას აზრს ჰკითხავს, ის კი გულუბრყვილოდ განუცხადებს, რომ ქალს სულაც არ უყვარს დიმიტრი, მხოლოდ თავს არწმუნებს ამაში. ივანე ატყობინებს, რომ დიდი ხნით გამგზავრებას აპირებს, რადგან არ სურს ამ „სიმწრის გვერდით“ ყოფნა და ამატებს, რომ ქალს დიმიტრი სჭირდება, რათა მუდმივად უჭვრიტოს ერთგულების საკუთარ გმირობას და საყვედურობდეს საქმროს ორგულობას.
ორასი მანეთით, რომელიც დიმიტრისგან დაზარალებული შტაბს-კაპიტან სნეგირიოვისთვის გაატანა კატერინა ივანოვნამ, ალიოშა მასთან მიდის. თავდაპირველად კაპიტანი, დიდი ოჯახის მამა, რომელიც უკიდურეს სიღატაკესა და სნეულებაში ცხოვრობს, თავს ისულელებს, ხოლო შემდეგ გრძნობები მოერევა და ალიოშას აღსარებას აბარებს. მისგან ფულს იღებს და შთაგონებული წარმოიდგენს, რისი განხორციელება შეუძლია ახლა.
შემდეგ ალიოშა კვლავ ეწვევა ქალბატონ ხოხლაკოვას და გულითადად ესაუბრება მის ქალიშვილს, ლიზას, ავადმყოფურ და ექსპანსიურ გოგონას, რომელსაც მისთვის ამასწინათ წინ წერილი მიუწერია თავის სიყვარულზე და გადაუწყვიტია, რომ ალიოშა ვალდებულია იგი ცოლად მოიყვანოს. მოკლე ხნის შემდეგ იგი გამოუტყდება ალიოშას, რომ სურს დაიტანჯოს, მაგალითად, რომ მასზე დაქორწინდნენ და შემდეგ მიატოვონ. იგი აღწერს ჯვარცმული ბავშვის წამების საშინელ სცენას, წარმოიდგენს, რომ ეს თავად ჩაიდინა და შემდეგ პირისპირ ჯდება და ანანასის კომპოტს შეექცევა. „ეშმაკის ნაშიერს“ უწოდებს მას ივანე კარამაზოვი.
ალიოშა ტრაქტირში მიდის სადაც, როგორც გაიგო, მისი ძმა ივანე იმყოფება. ტრაქტირში ხდება რომანის ერთ-ერთი მთავარი სცენა — ორი „რუსი ბიჭის“ შეხვედრა, რომლებიც, როგორც კი ერთმანეთს დაინახავენ, იმავწამს იწყებენ მსოფლიო მარადიული საკითხების გარკვევას. ღმერთი და უკვდავება — ერთ-ერთი ასეთი საკითხია. ივანე გაამჟღავნებს თავის საიდუმლოს, როდესაც უპასუხებს კითხვას, რომელიც არ დასმულა, მაგრამ რომელიც აინტერესებს ალიოშას, „რისი გწამს შენ?“. მასში, ივანეში, არის სიცოცხლის კარამაზოვისეული წყურვილი, მას სიცოცხლე უყვარს ლოგიკის საწინააღმდეგოდ, მისთვის ძვირფასია გაზაფხულის წებოვანი ფოთლები. იგი ღმერთზე კი არ ამბობს უარს, არამედ ღმერთის სამყაროზე, რომელიც სავსეა უზომო ტანჯვით. იგი უარს ამბობს დაეთანხმოს ჰარმონიას, რომლის საფუძველშიც ბავშვის ცრემლია ჩადებული. იგი წარმოუდგენს ალიოშას „პატარა ფაქტებს“, რომლებიც გაუგონარ ადამიანურ სისასტიკესა და ბავშვის ტანჯვას მოწმობენ. ივანე ალიოშას უყვება თავის პოემა „დიდ ინკვიზიტორს“, რომლის მოქმედება მეთექვსმეტე საუკუნეში ესპანურ ქალაქ სევილიაში ხდება. ოთხმოცდაათი წლის კარდინალი ციხეში ჩააგდებს მეორედ მოსულ ქრისტეს და ღამის შეხვედრისას კაცობრიობაზე თავის შეხედულებას მოახსენებს. იგი დარწმუნებულია, რომ ქრისტემ გააიდეალა კაცობრიობა, რომელიც სინამდვილეში თავისუფლების ღირსი არ არის. არჩევანი სიკეთესა და ბოროტებას შორის — ტანჯვაა ადამიანისთვის. დიდი ინკვიზიტორი მომხრეებთან ერთად გადაწყვეტს გამოასწოროს ქრისტეს საქმე — დაამარცხოს თავისუფლება და თავად მოაწყოს ადამიანური ბედნიერება, რისთვისაც კაცობრიობა მორჩილ ჯოგად უნდა აქციოს. ისინი თავის თავზე იღებენ უფლებას, განაგონ ადამიანის სიცოცხლე. ინკვიზიტორი ქრისტესგან პასუხს ელის, მაგრამ ის მხოლოდ უსიტყვოდ ეამბორება.
ალიოშას რომ გამოეთხოვება, ივანე გზად შეხვდება სმერდიაკოვს და მათ შორის გაიმართება გადამწყვეტი საუბარი. სმედიაკოვი ურჩევს ივანეს სოფელ ჩერმაშნიაში გაემგზავროს, სადაც მოხუცი ჭალას ჰყიდის, იგი მიანიშნებს, რომ ივანეს არყოფნაში ფიოდორ პავლოვიჩს შეიძლება ყველაფერი შეემთხვას. ივანე გაბრაზებულია სმერდიაკოვის თავხედობით, მაგრამ ამავე დროს დაინტრიგებულია. იგი ხვდება, რომ მისი გადაწყვეტილებისგან ბევრი რამაა ახლა დამოკიდებული; გადაწყვეტს გაემგზავროს, მაგრამ გზაში ცვლის მარშრუტს და გაემართება არა ჩერმაშნიაში, არამედ მოსკოვში.
ამასობაში კვდება ბერი ზოსიმე. წმინდა კაცის სიკვდილის შემდეგ ყველა სასწაულს ელოდება, ამის ნაცვლად კი ძალიან სწრაფად ჩნდება ლპობის სუნი, რომელიც სულს აუფორიაქებს ყველას. შეცბუნებულია ალიოშაც. ასეთი განწყობით მიდის ის მონასტრიდან ინტრიგანი და შურიანი სემინარისტ-ათეისტი რაკიტინის თანხლებით, რომელსაც იგი გრუშენკას სახლში მიჰყავს. მასპინძელს რაღაც ამბის მშფოთვარე მოლოდინში აღმოაჩენენ. ალიოშას მოსვლით გახარებული, ჯერ გამომწვევად იქცევა, მუხლებში უჯდება, მაგრამ როდესაც ბერი ზოსიმეს სიკვდილის ამბავს გაიგებს, მკვეთრად იცვლება. ალიოშას თბილი სიტყვებისა და იმის საპასუხოდ, რომ მან „და“ უწოდა, გრუშენკას გული გაუთბება და თავისი ტანჯვის ამბავს გაუმხელს. იგი ცნობას ელის თავისი „ყოფილისაგან“, რომელმაც ოდესღაც აცდუნა და მიატოვა. მრავალი წლის განმავლობაში შურისძიებაზე ფიქრობდა და ახლა მზადაა, ძაღლივით მიუცუქცუქდეს. და მართლაც, ცნობის მიღებისთანავე, იგი „ყოფილის“ დაძახილზე მოკროეში მიეშურება, სადაც კაცი გაჩერებულა. დამშვიდებული ალიოშა მონასტერში ბრუნდება, ლოცულობს ზოსიმეს კუბოსთან, უსმენს, როგორ კითხულობს მამა პაისი სახარებისეულ ამბავს გალილეის კანაში ქორწინებაზე, ჩათვლემს და მოეჩვენება ბერი, რომელიც გრუშენკას გამო აქებს. ალიოშას გული სულ უფრო აღივსება აღფრთოვანებით. გამოფხიზლებული გამოდის სენაკიდან, ხედავს ვარსკვლავებს, ტაძრის ოქროს გუმბათბს და სიხარულის მოზღვავებით დაეცემა მიწაზე, ეხვევა და კოცნის მას, სხვა სამყაროსთან სულით შეხებული. სურს ყველას აპატიოს და ყველასგან ითხოვოს პატიება. რაღაც მტკიცე და ურყევი ისადგურებს მასში და გარდაქმნის მას.
ამასობაში დიმიტრი კარამაზოვი, რომელიც იტანჯება მამისადმი ეჭვიანობით გრუშენკას გამო, ფულის ძიებაში იქით-აქით აწყდება. მას სურს, წაიყვანოს გრუშენკა და სადმე მასთან ერთად პატიოსან ცხოვრებას შეუდგეს. ფული იმისთვისაც სჭირდება, რომ ვალი დაუბრუნოს კატერინა ივანოვნას. იგი მიდის გრუშენკას მფარველთან, მდიდარ ვაჭარ კუზმა სამსონოვთან, რომელსაც სამი ათასად სთავაზობს თავის საეჭვო უფლებას ჩერმაშნიაზე, ხოლო ის აგზავნის ვაჭარ გორსტკინთან (იგიგვე ლიაგავისთან), რომელიც ფიოდორ პავლოვიჩს ჭალაზე ევაჭრება. დიმიტრი მიეშურება გორსტკინთან, მძინარეს იპოვის, კინაღამ დახუთულს მთელი ღამე უვლის, ხოლო დილით, მცირე ხნის თვლემის შემდეგ, კაცს უიმედოდ მთვრალს იპოვის. სასოწარკვეთილი დიმიტრი ხოხლაკოვასთან მიდის, რომ ფული ისესხოს, ის კი ცდილობს აღაგზნოს ოქროს საბადოების იდეით. დროის დაკარგვის შემდეგ დიმიტრი გონს მოდის, რომ შეიძლება ხელიდან გაუშვა გრუშენკა და ვერ აღმოაჩენს რა მას სახლში, მამისეული სახლისკენ მიიპარება. ხედავს, რომ მამამისი მარტოა, ვიღაცას ელოდება, მაგრამ ეჭვს ვერ იშორებს და საიდუმლოდ აკაკუნებს ისე, როგორც სმერდიაკოვმა ასწავლა და, როცა დარწმუნდება, რომ გრუშენკა აქ არ არის, გარბის. ამ მომენტში მას შეამჩნევს თავისი სახლის პარმაღზე გამოსული ფიოდორ პავლოვიჩის კამერდინერი გრიგორი. გამოეკიდება და დაეწევა, როდესაც კიბეზე უნდა გადაძვრეს. დიმიტრი გრუშენკას სახლისან წამოღებულ ფილთაქვას ჩაარტყამს. გრიგორი წაიქცევა, დიმიტრი ჩამოხტება, რომ ნახოს, ცოცხალია თუ არა და სისხლიან თავს ცხვირსახოცით უწმენდს.
შემდეგ ისევ მირბის გრუშენკასთან და უკვე იქ მოახლისგან სიმართლეს გაიგებს. დიმიტრი მის ხელში მოულოდნელად აღმოჩენილი ასმანეთიანი საკრედიტო ბარათების დასტით გაემართება ჩინოვნიკ პერხოტინთან, რომ ამასწინათ ათ მანეთად დაგირავებული პისტოლეტები გამოიხსნას. აქ ოდნავ მოწესრიგდება, თუმცა მთელი მისი იერი, სისხლიანი ხელები და ტანსაცმელი, ასევე იდუმალებით მოცული სიტყვები პერხოტინში ეჭვს აღძრავს. მეზობელ ფარდულში დიმიტრი შეუკვეთს შამპანურს და ნუგბარეულს და უბრძანებს ეს ყველაფერი მოკროეში ჩაიტანონ. თავადაც არ ელოდება და მარხილით იქ მიემგზავრება. ფუნდუკში იპოვნის გრუშენკას, ორ პოლონელს, სიმპათიურ ახალგაზრდა კაცს კალგანოვს და მემამულე მაქსიმოვს, რომელიც ოინბაზობით ართობს ყველას. გრუშენკა ჯერ შიშით შეხვდება დიმიტრის, მაგრამ შემდეგ გაიხარებს მისი ჩამოსვლით. დიმიტრი დაიმორცხვებს და ეპირფერება მასაც და ყველა იქ მყოფს. საუბარი არ აეწყო და ბანქოს პარტიის თამაშს იწყებენ. დიმიტრი წაგებას იწყებს და შემდეგ, როდესაც აზარტში შესული პანების ანთებულ თვალებს ხედავს, „ყოფილს“ ფულს სთავაზობს, რომ გრუშენკას შეეშვას. უეცრად აღმოჩნდება, რომ პოლონელებმა ბანქოს დასტა შეცვალეს და შულერობენ თამაშისას. გამოჰყავთ და ოთახში ჩაკეტავენ, იწყება დროსტარება — ქეიფი, სიმღერები, ცეკვები... გრუშენკას ღვინო მოეკიდება და უეცრად აღოაჩენს, რომ მხოლოდ დიმიტრი უყვარს და ახლა სამუდამოდაა მასთან დაკავშირებული.
მალე მოკროეში ჩნდებიან სამაზრო პოლიციის უფროსი, გამომძიებელი და პროკურორი. დიმიტრის ბრალს დებენ მამის მკვლელობაში. იგი გაოგნებულია — მის სინდისზე ხომ მხოლოდ მსახურ გრიგორის სისხლია და როდესაც ატყობინებენ, რომ მსახური ცოცხალია, იგი აღფრთოვანდება და სრული მზადყოფნით უპასუხებს შეკითხვებს. ირკვევა, რომ კატერინა ივანოვნას მოცემული მთელი ფული არ დაუხარჯავს, მხოლოდ ნაწილი, დანარჩენი კი ჩაუკერავს პატარა ქისაში, რომელიც კისერზე უკიდია. ეს იყო მისი „დიდი საიდუმლო“. ეს იყო სირცხვილი მისთვის, სულით რომანტიკოსისთვის, რომ გარკვეულ წინდახედულობას და ანგარიშიანობას ავლენდა. ყველაზე მეტად ამის აღიარება უჭირს. გამომძიებელს ამის გაგება საერთოდ არ შეუძლია, ხოლო სხვა ფაქტები დიმიტრის წინააღმდეგ მეტყველებენ.
სიზმარში მიტია ხედავს ნისლში მტირალ ჩვილს დაქანცული ქალის ხელში და სულ ცდილობს გაიგოს, რატომ ტირის ბავშვი, რატომ არ აჭმევენ მას, რატომაა შიშველი სტეპი და რატომ არ მღერიან მხიარულ სიმღერებს. უდიდესი, გაუგონარი გულის აჩუყება აღიძვრება მასში და მას სურს რაღაც გააკეთოს, სურს იცოცხლოს და იცოცხლოს და გზას დაადგეს „ახალი სინათლისკენ, რომელიც მოუხმობს“.
მალე ირკვევა, რომ ფიოდორ პავლოვიჩი ლაქია სმერდიაკოვმა მოკლა, რომელმაც ბნედიანობა გაითამაშა. სწორედ მაშინ, როდესაც მოხუცი გრიგორი უგონოდ იწვა, იგი გავიდა და ფიოდორ პავლოვიჩს აფიქრებინა, გრუშენკა მოვიდაო, აიძულა კარი გაეღო, რამდენჯერმე ჩაარტყა თავში პრეს-პაპიე და მხოლოდ მისთვის ცნობილი ადგილიდან აიღო საბედისწერო სამი ათასი. ახლა უკვე მართლა დაავადებული სმერდიაკოვი თვითონ უყვება ყველაფერს მის მომნახულებელ ივანე კარამაზოვს, რომელმაც ეს დანაშაული შთააგონა. სწორედ ივანეს იდეას ყველაფრის ნებადართულობის შესახებ მოუხდენია სმერდიაკოვზე წარუშლელი შთაბეჭდილება. ივანეს არ სურს აღიაროს, რომ დანაშაული მისი ფარული თანხმობით და წაყრუებით მოხდა, მაგრამ სინდისის ქენჯნა იმდენად ძლიერია, რომ იგი ჭკუიდან იშლება. მას ელანდება ეშმაკი, ვინმე რუსი ჯენტლმენი კუბოკრული პანტალონებითა და ლორნეტით, რომელიც დამცინავად გამოთქვამს ივანეს საკუთარ ფიქრებს, ის კი ეკითხება, არის თუ არა ღმერთი. სმერდიაკოვთან ბოლო შეხვედრისას ივანე ამბობს, რომ ყველაფერს აღიარებს მომავალ სასამართლოზე და დაბნეული ლაქია, როდესაც მისთვის ამოდენა მნიშვნელობის მქონე ივანეში მერყეობას დაინახავს, ფულს გადასცემს, თვითონ კი თავს ჩამოიხრჩობს.
კატერინა ივანოვნა ივანე ფიოდოროვიჩთან ერთად დიმიტრის ამერიკაში გაქცევის გეგმებს აწყობს. ამასობაში მასსა და გრუშენკას შორის გრძელდება მეტოქეობა, კატერინა ივანოვნა ჯერაც არაა გარკვეული, როგორ მოიქცევა სასამართლოზე — იხსნის თუ დაღუპავს თავის ყოფილ საქმროს. დიმიტრი კი ალიოშასთან შეხვედრისას სურვილს გამოთქვამს დაიტანჯოს და ტანჯვით განიწმინდოს. სასამართლო პროცესი მოწმეთა დაკითხვით იწყება. მოწმეთა ჩვენებები წინააღმდეგობრივია, ცხად სურათს ვერ ხატავენ, მაგრამ ნელ-ნელა დიმიტრის სასარგებლოდ იხრებიან. ყველას გააოგნებს ივან ფიოდოროვიჩის გამოსვლა, რომელიც მტანჯველი მერყეობის შემდეგ განუცხადებს სასამართლოს, რომ მკვლელობა სმერდიაკოვმა ჩაიდინა, რომელმაც შემდეგ თავი ჩამოიხრჩო და ამის დასადასტურებლად წარმოადგენს მისგან მიღებული ფულის დასტას. სმერდიაკოვმა მოკლა, — ამბობს იგი, — მე კი ვასწავლე. ჩვენება ბოდვაში გადადის, ივანე ყველას ბრალს დებს და იგი ძალით გაჰყავთ, მაგრამ იმავწამს ისტერიკა ეწყება კატერინა ივანოვნას. იგი სასამართლოს წარუდგენს „მათემატიკური“ მნიშვნელობის დოკუმენტს — დანაშაულის წინადღეს დიმიტრისგან მიღებულ წერილს, რომელშიც ის იმუქრება, რომ მამას მოკლავს და ფულს აიღებს. ეს ჩვენება გადამწყვეტი აღმოჩნდება. კატერინა ივანოვნა დაღუპავს დიმიტრის, ივანე რომ გადაარჩინოს.
ამის შემდეგ ელვარედ, მჭევრმეტყველურად და საქმიანად გამოდიან ადგილობრივი პროკურორი და სახელგანთქმული დედაქალაქელი ადვოკატი ფეტიუკოვიჩი. ორივენი ჭკვიანურად და ღრმად მსჯელობენ, ხატავენ რუსული კარამაზოვშჩინის სურათებს, გამჭრიახად აანალიზებენ დანაშაულის სოციალურ და ფსიქოლოგიურ მიზეზებს, ყველას არწმუნებენ, რომ გარემოებებს, ატმოსფეროს, გარემოს და მდაბალ მამას, რომელიც უცხო შეურაცხმყოფელზე უარესია, არ შეეძლოთ არ ებიძგათ დანაშაულისკენ. ორივე ასკვნის, რომ დიმიტრი მკვლელია, ოღონდ უნებლიე. მსაჯულები დიმიტრის დამნაშავედ ცნობენ. დიმიტრის სასჯელს მიუსჯიან.
სასამართლოს შემდეგ დიმიტრი ნერვული ციებ-ცხელებით დაავადდება. მასთან მოდის კატერინა ივანოვნა და აღიარებს, რომ დიმიტრი მუდმივად დარჩება ჭრილობად მის გულში. და თუმცა მას სხვა უყვარს და დიმიტრისაც სხვა უყვარს, მაინც მას დიმიტრი მარად ეყვარება. მასაც ავალდებულებს, მთელი ცხოვრება უყვარდეს. გრუშენკასთან მიმართებაში იგი შეურიგებელ მტრად რჩება, თუმცა კატერინა ივანოვნა თავს აიძულებს და მას პატიებას სთხოვს.
რომანი მთავრდება ილიუშენკა სნეგირიოვის, კაპიტან სნეგირიოვის შვილის დაკრძალვით. ალიოშა კარამაზოვი მოუწოდებს საფლავთან შეკრებილ ბიჭებს, რომლებსაც დაუმეგობრდა, როდესაც ილიუშას ავადმყოფობისას აკითხავდა, იყვნენ კეთილები და პატიოსნები, არასოდეს დაივიწყონ ერთმანეთი და არ ეშინოდეთ ცხოვრებისა, რადგან ცხოვრება მშვენიერია, როდესაც სიკეთეს და სიმართლეს ემსახურები.

ონლაინში ყურება



ტეგები: ძმები, კარამაზოვები, ძმები კარამაზოვები ქართულად karamazeovebi qqartulad yvela seria

Copyright © 2015 KinoTop.Ge
მოიწონეთ ჩვენი გვერდი
Please like this page